prashant pardeshi

संत्या गेला...हास्य तरी टिकवू!

2012-01-07T07:38:00.000+05:30


Hereafter the PIMPAL PAR of NEHRU CHOWK will feel the void of our near and dear friend in photographer V.Santosh

गेल्या काही दिवसांपासून नाशिकचा सोमवारपेठ परिसर अक्षरश: सुन्न झाला आहे...गणेशवाडी भागातील जनताही एका धक्क्यातून बाहेर पडलेली नाही...संत्या गेला...व्ही.सोतोष - फोटोग्राफर आपल्यात नाही...तो निघालाय अनंताच्या प्रवासाला...आम्हा सगळ्यांना सोडून...

त्या नव्या प्रवासात तो काय अनूभवत असेल...साल्याची तिथेही चांगली मजा असेल...आम्ही मात्र या रहाट गाड्यातल्या चाकाभोवती घुटमळत राहणार...अजुन काही काळ तरी...तसा तो इथे सुद्धा हसतमुखच जगला...

त्याचं दोन ओठ जुळवून ते पसरवत नेणारं हास्य म्हणजे एक ट्रेड मार्कच..
अगोदरच पसरट मिशी...त्यात ते हास्य भारी खुलायचं...पठ्ठ्याला कोणतं बाळकडू मिळालं होतं कुणास ठाऊक...समोर आल्या आल्या त्याच्या ट्रेडमार्क हास्याची झलक मिळायचीच...असं कुणी सांगावं की, संत्या आज समोर आला...पण आपलं ट्रेडमार्क पसरट हास्य त्याने दाखविले नाही...

संत्याचा मित्रपरिवार म्हणजे काही फार मोठा पसारा नव्हता...बहुतांशी परिसरातलेच...नेहरू चौकात निरंतरांच्या ओट्यावर आआल्यावाचून त्यांचा दिवस सरत नाही अशांपैकी संत्याही होता...माझ्या घराला खेटून निरंतरांचा वाडा असल्याने त्याचे ते पसरट हास्य मी अगणितवेळा अनुभवले आहे...

दिवाळीत माझ्या वर्कशॉपवर
दिवाळीत माझ्या वर्कशॉपवर अचानक तो सायंकाळच्या वेळेला आला होता...माझ्याशी कधी कधी फोटोग्राफीबद्दल थोडंफार बोलायचा...पण त्याने माझ्या आकाशकंदिल बनविण्याच्या छंदाचे त्यावेळी तोंडभरून कौतुक केले होते...मी मात्र का...कुणास ठाऊक त्याच्याशी आरोग्य विषयावर बोलण्यावरच भर दिला...

‘पुण्यात माझी एन्जियोग्राफी करून आलोय‘ हे सांगितले तेव्हा...तुला काय गरज...तु तर भला तंदुरूस्त दिसतोस...डॉक्टर मंडळी काहीही सल्ला देतात असं काहबाही बोलला...घरचं खावं...मुला-बाळांसोबत, कुटुंबासोबत थोडे सुखाचे क्षण घालवावे...हसत रहावे....थोडं फार जॉगिंग सकाळी करावं...आहारावर नियंत्रण ठेवावं...अशी थियरी त्याने त्यावेळी बोलून दाखविल्याचे मला चांगले स्मरते.

वीस बावीस वर्षे नाशिकच्या मेनस्ट्रीम पत्रकारितेत, त्यात बारा, पंधरा वर्षे क्रीडापत्रकारिता केल्यामुळे आणि शालेय वयापासूनच विविध खेळ खेळण्याचा, ते बघण्याचा, त्यावर लिखाण-डॉक्युमेन्ट्रीज करण्याचा आणि ओघाने क्रीडाक्षेत्रातील असंख्य व्यक्तींच्या संपर्कात आल्यामुळे माझ्यावर फिटनेस, आरोग्य, आहारशास्त्र या सारख्या गोष्टींचे संस्कार घडलेत...याचा अर्थ मी फुलप्रुफ तंदुरूस्त आहे...दुडूदूडू पळत असतो असे नाही...पण तरीही एखादा हसतमुख, पापभिरू माणूस आपल्या मित्रांना न सांगता असा पुढे निघून जाणे म्हणजे कसा चटका लावते याची अनुभूती सोमवारपेठ, गणेशवाडी भागात अनेक जण अनुभवत आहेत.

...चहा घेतल्यानंतर पाणी
आपल्या माहितीचा इतरांना किती उपयोग होतो...मोठी मेणसे तर परंपराच कथन करत असतात...आणि आपली परंपरा जगात थोर...तरीही आम्ही ती का अव्हेरतो...चहा घेतल्यानंतर पाणी पित जाऊ नको म्हंटले तर आम्हाला पाणी पिण्याचा अधिकच चेव येतो...दोन आहारात पुरेसे अंतर असावे...पोट पुर्ण भरू नये...जेवताना व जेवल्यानंतर फार पाणी घेऊ नये...अंबट...गोड पदार्थांची मात्रा नियंत्रीत असावी...कडू...तुरट प्रकारांचे सेवन आवर्जुन करावे...संद्याकाळीच जेऊन घ्यावे...उशिरा जेऊ नये...न्याहारी नियमीत घ्यावी...अशा किती तरी गोष्टींचे अमुल्य सल्ले म्हणजे तर आमच्या कानावरून वार्‍या प्रमाणे निघुन जातात...

आपल्या पूर्वजांनी दिलेली संशोधन व अनुभवाची शिदोरी आम्ही अशी वाया घालवतो....बनतो फक्त चवीचे गुलाम...त्यामुळे ज्या चविने बटाटेवडे चघळतो...ती मजा आम्ही आईने बनविलेली कारल्याची भाजी खाताना घेऊ शकत नाही...आमच्या शरीरात पिष्टमय पदार्थांची भरपूर मात्रा जात असते...त्या तुलनेत प्रथिने...उपयुक्त आम्ल व इतर घटकांचे संतुलन राखण्याचा जाणिवपूर्वक विचार आम्ही कुठे करतो...आम्ही तर चविचे गुलाम....

...वकिलवाडीत काल गप्पांचा फड
ज्या दुधातुन मानवी शरीराला फार काही मिळत नाही ते आम्ही चांगले चाळीस रूपये लिटर दर मोजुनही आणतो...त्या चाळीस रूपयात किती भाज्या येतील...पण भाज्या म्हणून किती प्रमाणावर शरीरात जातात...खरे तर दुधाच्या...तेला-तुपाच्या रकमेत आम्हाला प्रथिने मिळविण्याचे स्वस्तातले कितीतरी स्त्रोत आहेत...सोयाबिन...मोड आलेली कडधान्ये...राजमा...चणे...हिरव्या भाज्या...असे कितीतरी स्वस्त पदार्थ...पण आम्हाला हवी असते चव...आम्ही तर चविचे गुलाम...वकिलवाडीत काल गप्पांचा फड रंगला तेव्हा फाळके फिल्म सोसायटीच्या फडक्यांनी अरब अमिरातीत त्यांच्यावर (किंवा त्यांच्या हृदयावर गुदरलेली आपबिती सांगितले...त्यानंतर अन्नपदार्थांबद्दल त्यांनी कसा दृष्टीकोण बदलला...बारा-पंधरा वर्षांपूर्वी ऍन्जियोप्लास्टी पश्‍चात राहणीमानात कसे बदल केले हे कथन केले...अर्थात कारण होता संत्याच...

भारतीय मंडळींनी मोठ्या प्रमाणावर आपल्या पारंपारीक आहारपद्धतीला सोडचिठ्ठी दिली...पण खरे तर प्रत्येक ऋतुता...सणासुदिला घरात केल्या जाणार्‍या पदार्थांचे महत्व अनन्यसाधारण....आम्ही फक्त म्हणतो की आमचा आहार जगात श्रेष्ठ...पण खरा भारतीय आहार हल्ली घेतं कोण...प्रथिने व इतर घटकांचे शरीरात संतुलन आहे की नाही याचा विचार करतं तरी कोण...हृदयक्रीयेला अडथळा असा सहजासहजी येत नाही...नव्वद...पंचाण्णव टक्क्यांच्यावरर अवरोध असल्याशिवाय मुख्य रक्तवाहिन्यातले प्रवाह असे सहजासहजी बंद पडत नाही...ऐंशी, नव्वद टक्के अवरोध निर्माण होण्याची वाट बघण्यापेक्षा आत्ताच तपासणी करून घ्यायला हवी...आहाराकडे चव म्हणून न बघता भोजनाकडे औषध म्हणून बघितले तर...आमचेही उरलेले दिवस सुखात कटतील नाही...पुढे संत्याच्या भेटीला जायचे आहेच...पण इथला मुक्काम असा अकाली आटोपायचा का?

व्हॉली क्रॉसिंग...

2011-02-10T19:18:00.000+05:30

आसू...आणि हासू...

Vihangam..... A group of trekkers

passing through the Talwade

Valley ... an angle from around

4000ft height from the Sea level ...

कधी मित्रांसोबत, कधी परिवारासोबत, तर कधी विविध संस्थेच्या गटांसोबत सह्याद्रीतल्या डोंगरकपारी भटकण्याचा माझा छंद गेल्या वीस-पंचवीस वर्षांपासून अव्ह्यातपणे सुरू आहे. या चंदेरी कालखंडात निसर्गाची नानाविविध रूपे अनूभवायास मिळाली; त्यातलाच एक भन्नाट अनूभव रविवारी (ता. 3 फेब्रुवारी 2011) लाभला...पण हाय रे दुर्दैव...हा आनंद तरी किती क्षणभंगूर ठरला....त्याच या कटू-गोड आठवणी...(सविस्तरवाचा ब्लॉगवर)

अस्वस्थ करणारी अस्वस्थता

2010-08-06T18:12:00.000+05:30

आज एक अतिशय सुंदर मुलगी आमच्या लहानग्या दुकानात आली होती. आमच्या छोट्याशा हस्तकला केंद्रावर काम करणाऱ्या दोघा मुलींशी तिची गेल्या वर्षभरापासून थोडी मैत्री जमली आहे. कालच सगळ्या जण विचारत होत्या की ती दिसत नाही हल्ली. नेमकी ती थोडं बोलायला आली आणि सगळ्यांनी तिला काल तिचीच आठवण काढल्याची कल्पना दिली. त्यावर तिचे उत्तर अस्वस्थ करणारे होते...

मुंगळे : त्यांना झाले तरी काय?

2010-06-14T18:24:00.000+05:30

नाशिकशहरात भरवस्तीत, केटीएचएम महाविद्यालयालगत हाताच्या पंजाच्या आकाराचे दोन टॅरेन्ट्यूला (भलेमोठे कोळी) आढळले...आमच्या घरातही या उन्हाळ्यात एक वेगळी घटना घडत होती...रोज त्याकडे लक्ष जायचे, पण त्यातला वेगळेपणा लक्षात येत नव्हता...पण आता त्यातले गांभीर्य लक्षात यायला लागले आहे...

हा रविवार चांगलाच लक्षात राहील...

2010-04-12T18:33:00.003+05:30

आपले शरीर हे आरामासाठी किंवा बसल्या जागी काम करण्यासाठी बनलेले नाही...त्यांची सातत्याने हालचाल गरजेची आहे...चांगला आहार घ्यावा व कोणत्या गोष्टी परिक्षाम करतात व दुष्परिणाम करतात यांची गृहिणींनी माहिती घ्यावी....त्या दृष्टीने माझ्या सौ व मुलींकरिता सुद्धा आजचा रविवार ( 11 एप्रिल, 2010) लक्षात राहणारा ठरला...

कुठे गेली नाशिकची थंड हवा?

2010-04-07T17:25:00.001+05:30

- हा प्रश्‍न बऱ्याच वर्षांपूर्वी मागे पडला आहे. वृक्षवल्लीची अपरिमीत कत्तल, वाहनांची वाढती संख्या आणि पर्यावरणपूरक जीवनशैलीचा पडलेला विसर, यामुळे महाराष्ट्रातील इतर तप्त शहरांप्रमाणे नाशिपकची उन्हाळ्यात भट्टी होऊ लागली आहे. एप्रिल महिन्यातच पाऱ्याने चाळीशी ओलांडली आहे. प्रत्येक जण अंगाची तगमग कमी करण्यासाठी शरीराला थंडावा देण्याचा प्रयत्न करत आहे. शाळेत मिळणारे धडे प्रत्यक्षात अंमलात आणणारे हे बालक लासलगावच्या आठवडे बाजारात आपल्या आईसोबत भाजीपाला विक्रीसाठी आले ते मस्तकावर वर्तमानपत्राची टोपी चढवून. नाशिकही उन्हाळ्यात रापतं हे दाखवन देणारे हे चित्र.

Holi with Ayurvedic Colors

2010-02-19T17:53:00.003+05:30

the eco friendly culture of INDIA

Ancient scriptures like the Rig-Veda and the Gaduda Purana mention this ritual of people sprinkling colours on each other. They played with gulal - powder made out of spring blossoms, leaf and fruit extracts. The red was Raktachandan (Pterocarpus santali-nus); the green was blended Mehendi and the yellow was dried Amaltas (Cassia fistula) and Marigold / Gainda (Tagetus erecta).

जिव्हाग्री टेकलें कवींठ

2010-02-17T18:01:00.003+05:30

---
नाशिक, ता. 11 : गेल्या काही दिवसांपासून शेतांमधली कवठाची झाडे भरगच्च फळांनी लगडली आहेत.

कैंसें एकचि केवढें पसरलें। त्रिभुवन जिव्हाग्री आहे टेकलें ।।
जैसें कां कवींठ घातलें। वडवानळीं।।(एकच मुख-कसे व केवढे पसरले आहे? ज्या प्रमाणे वडवानळामध्ये कवठ घालावे त्याप्रमाणे हे तिन्हींही लोक तुझ्या जिभेच्या टोकालाच लागलेले दिसतात.)भारतीय संस्कृतीमध्ये वनमहात्मय धार्मिक आणि तात्त्विक विचारसरणीमध्ये जोपासले आहे. श्‍लोक 30मध्ये ज्ञानेश्‍वर माऊंलींनी सर्वव्यापी श्रीकृष्णाची तुलना करताना कवठाच्या अविट गोडीची महत्ती सांगितली आहे.
संस्कृतमध्ये कपित्थ, हिंदीत कैथा किंवा कैथ बेल, बंगालीत कोंथ बेल अशा विविध नावांनी ओळखल्या जाणाऱ्या कवठाला इंग्रजीत वुड ऍपल म्हणतात.

उत्साह वाढवताहेत बक्षिसे...अन्‌ शुभेच्छा!

2010-01-27T18:08:00.004+05:30

इतिहासाची पुनरावृत्ती;

ध्यानी मनी नसताना एखादी घटना घडते..."तुम्हाला राजीमाना द्यावा लागेल'...असे शब्द कानी पडतात...चुक नसताना आलेले हे बालंट नोकरी जाण्याच्या भावनेपेक्षाही जास्त बिकट...असा प्रसंग मी 2009 साली अनुभवला होता...आज त्यात घटनेचा पुढचा अंक...या वेळचा प्रसंगी मात्र सर्वस्वी निराळा...ज्या घटनेमुळे माझी नोकरी जाण्याची पाळी आली होती, त्याच प्रसंगात यंदा मी बक्षिसाचा मानकरी ठरलो.

कृपया हे कधीही करू नका :

2009-12-31T18:52:00.001+05:30

Always face the ROCKNashik, 30 December 2009 : "आपण निसर्ग यात्री आहोत', "इतिहासाचे आपल्याला ज्ञान आहे', "आपल्या महान संस्कृतीचा आपल्याला अभिमान आहे', असा समज जर कोणाच्या मनात निर्माण होत असेल तर त्यात काहीही गैर नाही, परंतू याचा गिरीभ्रमणाशी संबंध येतो कुठे? डोंगराचे काही नियम असतात, त्याठिकाणी छोटासा अपघातही परवडण्यासारखा नसतो....

""रान मोकळे मोकळे, बघे भरून नभास त्याचा हिरवा हिरवा, आज प्रवास प्रवास''

2009-12-25T17:30:00.001+05:30

- कमी पावसामुळे बळीराजा धास्तावलाय, शहरी माणसाला चिंता पाणी वर्षभर पुरेल की नाही याची. या चिंता विसरायच्या तर त्या पावसाच्या, त्या नभाच्या भेटीला जाणेच इष्ट. वरुणराजाने किमान डोंगरांच्या कडेकपारी हिरव्या करून सोडल्यात आणि माणसाला निसर्गाचा समतोल बिघडू देऊ नका, नाही तर तुमचाच तोल बिघडेल, असा इशारा दिला आहे.

त्र्यंबकेश्‍वरची इतिहासप्रसिद्ध ब्रह्मगिरी प्रदक्षिणा

2009-12-25T17:09:00.003+05:30

श्रावणाच्या तिसऱ्या सोमवारी त्र्यंबकेश्‍वर येथे महाराष्ट्राच्या कानाकोपऱ्यांतून लाखो भाविक ब्रह्मगिरी पर्वताला प्रदक्षिणा घालण्यासाठी येतात. गेल्या काही वर्षांत भाविकांची संख्या मोठ्या प्रमाणावर वाढली असून, अवघे दोन किलोमीटर क्षेत्रफळ असलेल्या त्र्यंबकनगरीत इतक्‍या मोठ्या प्रमाणावर येणाऱ्या भाविकांची व्यवस्था करताना प्रशासनाची तारांबळ उडते. गेल्या वर्षाप्रमाणे यंदाही साडेतीन लाख भाविकांचा अंदाज व्यक्त करण्यात आला आहे...
.

Nashik, 8 August 2009 :
नाशिकपासून 28 किलोमीटरवर असलेले त्र्यंबकेश्‍वर कितीतरी गोष्टींसाठी प्रसिद्ध आहे. अवघे दोन किलोमीटर क्षेत्रफळ असलेल्या, तिन्ही बाजूंनी डोंगरांनी वेढलेल्या या इवल्याशा नगरात आध्यात्मिक, ऐतिहासिक व धार्मिक क्षेत्रात इतक्‍या गोष्टी घडून गेल्या आहेत, की त्यांची नोंद ठेवणेदेखील मुश्‍कील.
बारा ज्योतिर्लिंगांपैकी एक असलेले त्र्यंबकेश्‍वर. मूळ गंगा-गोदावरीचे जन्मस्थान. बारा वर्षांनी भरणारा कुंभमेळा जगप्रसिद्ध आहे. ज्ञानेश्‍वर माऊलींच्या गुरुबंधूंना नाथ संप्रदायाची दीक्षा गहिनीनाथांकडून येथेच प्राप्त झाली. पुढे वारकरी संप्रदायाचा पाया याच ठिकाणी रचला गेला. नाथांनी येथे संजीवन समाधी घेतली. त्यामुळे महाराष्ट्रातील वारकऱ्यांच्या आनंदाला येथे वर्षातून दोनदा निवृत्तिनाथ महाराजांची यात्रा व उटीच्या वारीच्या निमित्ताने उधाण येते.
गौतम ऋषींनी न्यायशास्त्र या सांख्य दर्शनावरील अलौकिक ग्रंथाची रचना येथे केली. गीतेत कृष्णाने कथन केलेल्या सांख्य दर्शनाचे प्रणेते कपिल महामुनींचा आश्रम या नगराच्या सीमेवर आजही आहे.
इथल्या बोहाड्याने भारतीय सिनेसृष्टीचे जनक दादासाहेब फाळके यांना चित्रपट निर्मितीची प्रेरणा दिली. अशाप्रकारे त्र्यंबकेश्‍वर नगरात भारतीय चित्रपटसृष्टीचा श्रीगणेशा झाला. अशा कितीतरी गोष्टी त्र्यंबकनगरीत घडल्या आहेत.
ब्रह्मगिरी पर्वतावरील पाच शिखरे तत्पुरुष-अघोर-इशान-वामदेव-सद्योजात म्हणजे पाच नद्यांचे उगम स्थान. त्यात गोदावरी व वैतरणा या प्रमुख नद्या. या नद्यांचे उगमस्थान तितकेच अद्‌भुतरम्य. हिरवाईने नटलेले डोंगर, त्यातून वाहणारे असंख्य झरे, धबधबे बघून मन हरखून जाते.
सृष्टीचा हा ठेवा मनात साठविण्यासाठी, निवृत्ती-ज्ञानदेव-सोपान-मुक्ताबाई या भावंडांनी ज्या वाटेवरून शिवशंकराला साद घातली त्या मार्गाची अनुभूती घेण्यासाठी, जेथून गोदेने पृथ्वीवर प्रवेश केला ते ठिकाण बघण्यासाठी या श्रावणातल्या तिसऱ्या रविवारी व सोमवारी लाखो भाविकांचे स्वागत करण्यासाठी त्र्यंबकनगरी सज्ज झाली आहे.
गेल्या काही वर्षांत प्रदक्षिणेत हुल्लडबाजांचे प्रस्थ माजल्याने प्रदक्षिणेच्या बदलत्या स्वरूपावर अलीकडे टीका होऊ लागली आहे. प्रदक्षिणेच्या काळात भांग, चरस, गांजा आदी अमली पदार्थांचा वापर "भोले'चा प्रसाद या नावाखाली वाढल्याने त्याबद्दल टीका होऊ लागली आहे. त्यामुळे काही घरंदाज मंडळी तिसऱ्या सोमवारची गर्दी टाळण्यासाठी श्रावणातील इतर सोमवार निवडू लागले आहेत. त्यामुळेच म्हणून की काय दुसऱ्या सोमवारी दीड ते पावणेदोन लाख भाविकांनी ब्रह्मगिरी प्रदक्षिणा केली. तरीही तिसऱ्या रविवारी अडीच ते तीन लाख भाविकांच्या उपस्थितीचा प्रशासनाचा अंदाज आहे.
20 मैल प्रदक्षिणेबरोबरच 40 मैलाच्या प्रदक्षिणेला मोठी गर्दी लोटण्याची शक्‍यता असून, प्रशासनाने भाविकांना शिस्तबद्ध पद्धतीने प्रदक्षिणा करण्याचे आवाहन केले आहे. खासगी वाहने नेण्यास बंदी करण्यात आली असून, तळवाडे, तळेगाव, अंबोली, पहिने बारी येथे पार्किंगची खास सुविधा करण्यात आली आहे. या ठिकाणाहून "एसटी'च्या विशेष फेऱ्या भाविकांची ने-आण करण्यासाठी ठेवण्यात आल्या आहेत. सिंहस्थाच्या धर्तीवर छोटेखानी व्यवस्था करण्यात आली आहे. गर्दीच्या ठिकाणी दहशतवादी हल्ल्याची शक्‍यता गृहीत धरून पोलिसांचा विशेष बंदोबस्त तैनात करण्यात आला आहे.
तरुणांनी अमली पदार्थांचे सेवन करू नये. महिला, मुले व वृद्धांना धक्काबुक्‍की होणार नाही, प्रवासात त्रास होणार नाही, याची दक्षता घेण्याचे आवाहन त्र्यंबकेश्‍वरमधील विविध मंडळांच्या कार्यकर्त्यांनी केले आहे.
अनेक भाविक रविवारी रात्री प्रदक्षिणेला सुरवात करतात. त्यामुळे वाटेत आदिवासी बांधवांच्या शेतातील पिकांचे मोठ्या प्रमाणावर नुकसान होते. अनेक जण काटेरी कुंपण तोडून अंधारात भरकटतात. त्यामुळे पिकांचे मोठे नुकसान होते. काही मंडळांतर्फे भाविकांना प्रसादाचे वाटप करण्यात येते; परंतु प्लास्टिकचे द्रोण, ग्लास व पाण्याच्या बाटल्यांचे खच इतस्तत: पसरून प्रदूषण वाढण्याची शक्‍यता असल्याने भाविकांनी स्वच्छतेची काळजी घ्यावी, असे आवाहन निसर्गप्रेमींतर्फे करण्यात आले आहे.

4 हजार कर्कश हॉर्न

2009-12-02T21:10:00.002+05:30

कांडुन नष्ट करण्याचा निर्धार

Nashik, 2 Dec : परिवहन विभाग, शहर वाहतूक नियंत्रण विभाग यांनी शांतता नाशिकसाठी कर्कश वाजणारे 4 हजार हॉर्न जप्त केली असून ते सर्व हॉर्न उद्या ( ता. 3) जेसीबीच्या साहाय्याने कांडुन नष्ट करण्याचा निर्धार केला आहे. यावेळी पोलिस आयुक्त व्ही.डी. मिश्रा प्रादेशिक परिवहन अधिकारी अरुण येवला, लाच प्रतिबंधक विभागाचे अधीक्षक हरीश बैजल उपस्थित राहणार आहे.
नाशिक शहर ध्वनी प्रदूषण मुक्त शहर अभियानाच्या त्यानिमित्ताने आज पर्यंत जप्त केले कर्कश हॉर्न सकाळी साडे दहा ते दुपारी साडे बार या दरम्यान ध्वनी प्रदूषण न करण्याची शपथ दिली जाणार आहे. चार हजार कर्कश , मल्टीटोन, प्रेशर हॉर्न्स जेसीबीच्या सहायकाने नष्ट केले जाणार आहेत. गोल्फ क्‍लब येथील इदगाह मैदानावर चारशे वाहन चालक व दीडशे बसेसच्या उपस्थितीत हा कार्यक्रम होणार आहे. भारतात प्रथमच असा कार्यक्रम होत आहे.
नाशिक शहरात गेल्या 12 ऑगष्टला पोलिस आयुक्त व्हीडी मिश्रा यांनी अधिसूचना काढून 19 ठिकाणी सायलेन्स झोन जाहीर केले आहेत. प्रेशर हॉर्नद्वारे ध्वनी प्रदूषण करताना आढळल्यास दोषी चालकास एक लाख रुपये दंड व पाच वर्ष शिक्षेची तरतूद कायद्यात आहे. आज पर्यंत आरटीओ कार्यालयाने 951 जणांवर कारवाई करून आठ लाख 47 हजार रुपये दंड केला आहे.

"हरित लवाद'

2009-11-20T19:51:00.000+05:30

Fri, 20 Nov
New Delhi, ः पर्यावरणविषयक तंटे मिटविण्यासाठी "हरित लवाद' स्थापन करण्याविषयीचे विधेयक संसदेच्या चालू अधिवेशनात संमत करण्याचा सरकारचा प्रयत्न आहे.

"द नॅशनल ग्रीन ट्रायब्युनल बिल, 2009' या नावाने हे विधेयक जुलैमध्येच संसदेच्या पटलावर ठेवण्यात आले असून, ते संमत करण्यासाठी सरकार प्रयत्नशील असल्याचे केंद्रीय पर्यावरण आणि वनमंत्री जयराम रमेश यांनी सांगितले. संबंधित लवादाला मुलकी न्यायालयाचे अधिकार देण्याचा प्रस्ताव असून, वनांचे आणि पर्यावरणाचे रक्षण करण्याचा हेतू यामागे आहे.

Catapult Menace claims Rare Birds in Nashik

2009-09-19T18:51:00.003+05:30

Nashik, 19 Sept. 09 : बोरगड येथील वन खात्याच्या संवर्धन राखीव वनात घुसून गलोरच्या सहाय्यने दुर्मिळ पक्ष्यांची हत्या करणाऱ्या दोघांना वन खात्याच्या अधीकाऱ्यांनी पकडले असुन त्यांना न्यायालयाने 2 दिवस पोलिस कोठडीत ठेवण्याचे आदेश दिले आहेत.
बोरगड येथील संरक्षक वनात जंगल रेन बॉबलर, टेलर बर्ड, बुलबुल या सारख्या वन्य पक्षी विहार करीत असतात. या पक्षावर गुजरात मधील घाटवडी येथील राजू सोनु कोगील, लगीन राजीराम धापड या शिकाऱ्यांची वक्रदृष्टी पडली त्यांना गलोरच्या सहाय्यने तेरा पक्षाची निर्घुन हत्या केली. परीसरातील नागरीकांनी पकडुन त्यांनी वन अधीकारी डी.सी. चौधरी, के.एम अहिरे यांच्या ताब्यात दिले. त्यांना आज न्यायालयात उभे केले असता देन दिवसाची पोलिस कोठडी देण्यात आली त्यांचे दोन साथीदार पळून गेले असून त्यांच्या शोधासाठी एक पथक गुजरातला जात आहे. या गुन्हयात आरोपीला सहा वर्ष शिक्षा होऊ शकते. गलोरच्या सहाय्याने होणाऱ्या पक्षी हत्येचा गुन्हा प्रथमच दाखल झाला आहे.

Mairayee's A,B.C to S for Swimming

2009-05-28T23:55:00.000+05:30

... अखेरी कुशल माझे, मज पुसावे लागेल

2009-03-31T17:12:00.000+05:30

भेदरलेले विद्यार्थी : ... अन्‌ स्थानिक यंत्रणेचा "क्विक रिस्पॉन्स'?

प्रशांत परदेशी ः
नाशिक, ता. 20 : मुंबईतील "26/11'सारखी एखादी दहशतीची घटना नाशिकमध्ये घडली, तर संरक्षण यंत्रणा कितव्या मिनिटाला प्रतिसाद देतील, हे माहीत नाही. परंतु, मधुमक्षिकासारखा एखादा जैविक हल्ला झाला तर? एक तास, दोन तास, तीन तास...? पंचवटीतल्या एका शाळेचा अनुभव विचाराल, तर याचे उत्तर आठ तास किंवा कदाचित प्रतिसादच नाही! असे देता येऊ शकेल.
आज सकाळी पंचवटीतील आर. पी. विद्यालयाच्या प्रांगणातील बाबूभाई कापडिया प्राथमिक शाळेत नेहमीप्रमाणे शाळेची लगबग सुरू होती. प्राथमिकचे वर्ग सकाळी आठला सुरू होतात, त्यामुळे विद्यार्थी व त्यांना सोडण्यासाठी येणारे पालक अशी वर्दळ साडेसातपासून सुरू होती. पावणेआठ- आठपर्यंत पाचशेच्या आसपास विद्यार्थी व सुमारे पंचवीस शिक्षक व शिक्षकेतर कर्मचारी शाळेच्या मुख्य प्रवेशद्वाराच्या बाहेरच थांबून होते. शाळेत कुणालाही जाऊ दिले जात नव्हते. दाराजवळच विद्यार्थ्यांच्या दफ्तरांचे ढीग जमा झाले होते. मधमाश्‍यांचे मोहोळ उठल्याची चर्चा एव्हाना सर्वत्र पसरली होती. काही पालकांनी आणीबाणीच्या प्रसंगी आठवणारा 100 क्रमांक फिरवून पाहिला; परंतु अग्निशामक दलाकडून "मधमाश्‍यांचे नियंत्रण आमच्याकडे नाही,' असे सांगण्यात आले.
तोपर्यंत प्रवेशद्वारासमोरच्या झाडाखाली बसलेल्या मुलांवर मधमाश्‍या चाल करू लागल्या. चार- पाच मुलांना त्यांनी चावे घेतल्याने मुलांमध्ये एकच हल्लाकल्लोळ माजला. विद्यार्थ्यांची काळजी घेणाऱ्या शिक्षकांवर मधमाश्‍यांचा हल्ला बिनदिक्कत सुरू होता. एखाद- दुसरी माशी असती तर एका क्षणात तिच्यावर नियंत्रण मिळविता आले असते. परंतु, त्यांच्या समूहाची माहिती मिळाल्याने गोंधळाची स्थिती निर्माण झाली होती. काही पालकांनी एखाद्या पत्रकाराच्या मदतीने सरकारी यंत्रणेची मदत मिळविता येते का, याचा तपास सुरू केला. दोन पत्रकारांना दूरध्वनी करून तातडीने सरकारी यंत्रणेकडून मदत मिळविण्याची याचना करण्यात आली. या पत्रकारांनी लागलीच माहिती घेऊन पेस्ट कंट्रोल विभागाशी संपर्क साधण्यास सांगितले. परंतु, एवढ्या सकाळी दूरध्वनी खणखणतच राहतील, प्रतिसाद मिळणार नाही, हे ठाऊक होते. कोणीतरी सर्प पकडणाऱ्या सर्पमित्र वा बिबट्यावर नियंत्रण मिळविणाऱ्या वनाधिकाऱ्यांचा क्रमांक फिरवून त्यांना घटनेची कल्पना दिली. परंतु, याठिकाणीही निराशाच! मधमाश्‍या वन्यजीव असल्या, तरी त्या आमच्या कार्यक्षेत्रात येत नाहीत व आमच्याकडे तशी यंत्रणा नाही, अशा उत्तरासह संभाषणही तिथेच संपले.
एका वृत्तवाहिनीच्या प्रतिनिधीने पेस्ट कंट्रोल विभागाला माहिती कळविल्याचे सांगितले. त्यामुळे पालक व शिक्षकांच्या जीवात जीव आला. परंतु, एक तास उलटला, दोन तास उलटले, तीन तास उलटले, तरी पेस्ट कंट्रोलकडून कुणीही येईना. तोपर्यंत सर्वच्या सर्व पाचशे विद्यार्थ्यांना शाळेच्या मैदानातील एका झाडाखाली बसविण्यात आले. मुलांनी या ठिकाणी रवींद्रनाथ टागोर यांच्या खुल्या वातावरणातील शिक्षणाचा वह्या-पुस्तकांविनाच आनंद लुटला.
मुलांना शाळेत सोडल्यानंतर पालक निर्धास्त मनाने घरी परततात, त्यामुळे वर्गाविना या मुलांना दिवसभर सांभाळण्याची जबाबदारी, नव्हे विवंचना शिक्षकवृंदास भेडसावू लागली. डोक्‍यावर तो भास्कर मिनिटागणिक आग ओकतच होता. तोपर्यंत पाच ते सात विद्यार्थ्यांना व तीन शिक्षकांना मधमाश्‍यांनी दंश केला होता.
""शाळेत मोकळी जागा भरपूर असल्याने विद्यार्थ्यांना तातडीने सुरक्षित ठिकाणी हलविण्यात आले. आता शनिवार व रविवारच्या सुटीच्या दिवशी या मधमाश्‍या नेमक्‍या कुठून उठल्या, याचा तपास करून पेठ नाक्‍यावरील कोकणी मजुरांच्या मदतीने पोळी काढली जातील'', अशी माहिती मुख्याद्यापिका नंदा गाला यांनी दिली.

Vasota fortress :

2009-01-19T23:48:00.002+05:30

In the midst of thick forest of the Koyna tiger reserve, fort Vasota is a treat to visit…
capital of Matatha kingdom
January has been really breath taking, after Dhodap fort, we successfully trek the Vasota fortress, capital of Matatha kingdom after chatrapati Shivaji Maharaj. I think, no trekker is complete unless and until he visit Vasota. The hill of lord Nageshwar is a bonus. The descent is so steep that with all the loaded sack it can really tire you. The humidity of Konkan really added to our woes.

Yeola Kite : at Durpan Stores

2009-01-19T23:37:00.005+05:30

Kite local speciality…
This Year I could enjoy kite flying after a gap of some four to five years. This time around Nashik witness record number of kites. The city sky was filled with numerous kites. I and my dear wife created biggest kite of Nashik, in our local Yeola style. It was really hugh, and we prepared three lagre one's.

Mission Dhodap fort : my system recharged

2008-12-12T17:47:00.001+05:30

Almost 10,000 feet’s climb and descent within 24 hours, really set my body system to normal. I was worn-out, and in a dejected frame of mind, after the Mumbai terror incident. Also my office work was monotonous, to add to my dismay.
On Saturday 6th, I and my adventurous videographer friend, Maulie (Dynashwer) visited Dhodap Fort. It is located near Hatti village, near Dhodambe village of Chandwad Tehsil. The way leads from leftwards of Vadalibhoie, from Nashik towards Chandwad, on Mumbai-Agra National Highway. We missed the virgin climb of Dhodap Pinnacle from its most difficult west side. Samiran Konhe anchored the breathtaking mission, and Somdutta Mhaskar excelled equally well to Jumar the way.

Only my heart soaked...body dry!

2008-12-04T23:20:00.001+05:30

This is little known, Dhantirth waterfall, in the remote Bhavli village of Igatpuri Tehsil (इगतपूरी तालुक्‍यात भावली गावाजवळ एका निर्जन कड्यावरून कोसळणारा हा जल प्रपात)

Students of Kalwan experience Bullets and Grenades

2008-12-02T23:43:00.003+05:30

Picture of the Taj Heritage hotle taken from the sea.

कळवणच्या विद्यार्थ्यांनी प्रत्यक्ष अनुभवला थरार
प्राण कंठाशी : समुद्रातील ते अस्वस्थ आठ तास

प्रशांत परदेशी,
नाशिक, ता. 1 : 26 नोव्हेंबरला अतिरेक्‍यांनी मुंबईवर केलेल्या हल्ल्याचे "लाइव्ह कव्हरेज' बघण्यात अनेकांनी रात्र घालवली. कळवण व आसपासच्या गावांतील अनेक घरांनी आख्खी रात्र दूरचित्रवाणी संचासमोर घालवली; परंतु त्यातील अनेकांच्या नजरा दूरचित्रवाणीवर व प्राण समुद्राकडे लागले होते. सहलीनिमित्त गेलेल्या आपल्या चिमुकल्यांचे काय झाले असेल? या चिंतेत ग्रामस्थांचा प्रत्येक क्षण कमालीच्या तणावाखाली गेला. तब्बल 21 तासांची पालक व आप्तस्वकीयांची घालमेल सहलीची बस कळवणला परतल्यावर शमली; परंतु त्या 21 तासांची अस्वस्थता पालकांच्या काळजाचा थरकाप उडवीत आहे.

कळवणच्या एका शाळेच्या 87 विद्यार्थ्यांची सहल सोमवारी (ता. 24) मुंबईला निघाली. त्यावेळी "गावाकडच्या मुलांना मुंबई दर्शन घडणार' याचे समाधान पालक व आप्तस्वकीयांच्या चेहऱ्यावर जणू झळकत होते. बरोबर सहा शिक्षक होते. कळवा येथे निवासाची सोय करण्यात आली होती. मंगळवारी (ता. 25) दिवसभर "एस्सेल वर्ल्ड'चा आनंद लुटल्यानंतर सहलीचा मुक्‍काम पुन्हा कळव्याला.
दुसऱ्या दिवशी मुंबई दर्शन करायचे, रात्री गेट वे ऑफ इंडियासमोर बोटीत भोजनाचा आस्वाद घ्यायचा, असा सहलीचा कार्यक्रम होता.
दिवसभर मुंबईतील प्रेक्षणीय स्थळे बघितल्यानंतर बुधवारी (ता. 26) रात्री आठला हॉटेल ताजजवळील पार्किंगवर बस थांबवून विद्यार्थी व शिक्षकांचा लवाजमा गेट वे ऑफ इंडियावर पोचला. बोटीवर डेरेदाखल झाल्याने विद्यार्थ्यांचा उत्साह ओसंडून वाहत होता. लाटांवर हेलकावणाऱ्या बोटीत गाण्यांच्या तालावर विद्यार्थ्यांनी सुमारे तासभर मनमुराद नृत्याचा आनंद लुटला. त्यानंतर बोटीवरच जेवण देण्यात आले होते; मात्र पावणे दहाच्या सुमाराला कानठळ्या बसविणाऱ्या आवाजाने साऱ्यांचे लक्ष वेधले. बोट चालकाने बॉंबस्फोट झाल्याची खबर दिली आणि बोटीवरच्या शिक्षकांत भीतीची लाट पसरली. "आता पुढे काय' या विवंचनेत बोट गेट वे ऑफ इंडियाच्या किनाऱ्यावर नेण्यात आली तेव्हा हॉटेल ताजमधून गोळीबार व हातबॉंबचे सत्र सुरू होते. अशा स्थितीत आपली बस पार्किंगमधून बाहेर काढणे अशक्‍य होते. इतक्‍या मोठ्या संख्येने विद्यार्थ्यांना बाहेर आणण्याचा धोका ओळखून शिक्षकांनी तत्काळ बोट मागे फिरवून समुद्रात तीन ते चार किलो मीटर दूर नेली.
त्यानंतर सुरू झाले ते अत्यंत भेदरवणारे सत्र. गोळी बार व हातबॉंबचे आवाज काळीज हेलावून टाक होते. बोटीवरचे संगीत व सर्व दिवे बंद करून विद्यार्थ्यांना गुपचूप बसण्याचे निर्देश देण्यात आले. शिक्षकांनी बोटीचा वरचा मजला पूर्ण रिकामा करून विद्यार्थ्यांना आडवे होण्याचे निर्देश दिले, त्यानंतर सर्वांनी याचि देही याचि डोळा "ताज'मधून होणारा गोळीबार व हातबॉंबचा वर्षाव बघितला.
"बोटीत विद्यार्थी असल्याचे अतिरेक्‍यांना समजले असते, तर कोण अनर्थ ओढवला असता' या जाणिवेने शिक्षकांची गाळण उडाली होती. कोणीही जागचे हालत नव्हते. कोणाला तहान लागत नव्हती, की मच्छरांचे गुणगुणणे जाणवत नव्हते. सुरवातीला त्रासदायक वाटणारा दमट हवेचा त्रास केव्हाच पळाला होता. साऱ्यांना एकच चिंता सतावत होती, ती आपली बस सुखरूप असेल ना, याची.
"बोटीत कोणी नाहीच आहे', इतक्‍या निपचीतपणे विद्यार्थ्यांनी रात्र काढली. डोळ्यासमोर दहशतवादाचा भयानक चेहरा नाचत होता. त्यामुळे अनेकांना झोपसुद्धा लागली नाही.
सकाळी सहाच्या सुमाराला बसचालकाने मोठ्या शिताफीने पार्किंगमधून बस काढून कुलाब्याकडे किनाऱ्यावर आणली. स्थानिक मच्छीमारांच्या मदतीने बोट कुलाबा किनाऱ्यावर आणून कळवणचे विद्यार्थी व शिक्षक बसमध्ये बसले आणि सप्तशृंगीचे नामस्मरण करून बस थेट नाशिकच्या दिशेने दामटविण्यात आली.
इकडे कळवण व परिसरातील पालक व आप्तस्वकीयांचे प्राण जणू कंठाशी आले होते. मोबाईलवरून अनेकांनी शिक्षकांशी संपर्क साधला तेव्हा सर्व जण सुखरूप असल्याचा निरोप मिळाला होता; परंतु अतिरेक्‍यांनी संपूर्ण मुंबईत दहशत माजविल्याचे चित्र दूरचित्रवाणीवरून बघितल्याने गावात कुणालाही चैन पडत नव्हती.
गुरुवारी दुपारी साडेतीनच्या सुमाराला बस कळवणमध्ये दाखल झाली, तेव्हाच पाणावलेल्या नजरा शांत झाल्या. जो तो आपल्या जिवाच्या तुकड्याला शोधून बिलगत होता व रडत होता. "सकाळ'ने काही मुलांशी संपर्क साधला, तेव्हा त्यांनी गोळीबार व हातबॉंबचा थरार कथन केला. भरसमुद्रात अंधारात अजिबात न हालता रात्र काढताना कमालीचा त्रास झाला; परंतु शिक्षकांनी न हालता चुपचाप राहण्याचे निर्देश दिल्याने आम्ही सुखरूप राहिल्याची भावना विद्यार्थ्यांनी व्यक्त केली.

तणाव चाचण्या

मुंबईत सहलीला गेलेले कळवणचे विद्यार्थी सहीसलामत घरी परतले, परंतू आता आपल्या पाल्याच्या चिंतेत सुमारे चोविस तास घालविणाऱ्या कळवण व परिसरातील पालकांना अस्वस्थपणा जाणवत असून मंगळवारी (ता. 2) काही पालकांनी नाशिक शहरात तणाव चाचणी करून घेतली. मुंबई दहशतवाद्यांच्या घेऱ्यात होती त्यावेळी ताज हॉटेल पासून अवघ्या काही मीटरवरून विद्यार्थी गोळीबार व बॉम्बस्फोट घडताना बघत होते, तर इकडे कळवण व आजपासच्या खेड्यातील पालकांच्या जीवाची क्षणाक्षणाला घालमेल होत होती.
दुरचित्रवाणीवरचा बातम्या "माहिती' म्हणून ठिक असला तरी त्याचा इतका प्रचंड मारा सुरू आहे की आता त्याचा त्रास होऊ लागला आहे. कळवणमध्ये काही पालकांची तब्येत खालावल्याने त्यांना नाशिकमध्ये तपासणीकरिता दाखल करण्यात आले. एका खासगी रूग्णालयात नातलगांची मोठी गर्दी झाली होती. दुरचित्रवाणीवरच्या बातम्या व तेच तेच चित्र, बातम्यांसोबत वाजणारे संगीत अस्वस्थ करणारे आहे, "ते' त्रासात भर घालत असल्याची तक्रार ग्रामस्थांनी केली. "नको त्या बातम्या, नको त्या मुलाखती', आम्हाला माफ करा अशा शब्दात या पालकांनी मुलाखत देण्यास नकार दिला. डिसेंबर महिन्यात कळवणला मोठी जत्रा भरते, परंतू यंदा जत्रेच्या तयारीत मन लागत नसल्याचे एका पालकाने बोलताना सांगितले.

Tribute to Ashok Kamte

2008-11-28T23:25:00.004+05:30

दहशतीचे सावट...अनं थंडीची चादर
पॅनिक मोड : बाजारपेठेत शुकशूकाट....रस्त्यावर वर्दळ रोडावली

प्रशांत परदेशी
नाशिक, ता. 27 : शहराचे आणि थंडीचे जिवाभावाचे नाते आहे. द्राक्ष उत्पादकांना हुडहूडी भरविणारी थंडी...तीच जर बेताने आली तर त्याचा आनंद काय वर्णावा. या सप्ताहात खऱ्या अर्थाने थंडीची शाल पांघरलेल्या शहरात बुधवारी (ता. 26) सायंकाळ पासून बऱ्या पैकी कडाका जाणवला. या सुखद अनूभुतीचे काही तास उलटत नाही, तोच मुंबईवर दहशतवादाच्या बेछुट साटाची वार्ता दुरचित्रवाणीच्या माध्यमातून येऊन थडकली. गुरूवारी सकाळी शहरात थंडीची नव्हे, तर मुंबईच्या भयाण अतिरेकीकृत्याची प्रामुख्याने चर्चा होती.
भारताच्या विरोधात सर्वात मोठी दहशतवादी कारवाई म्हणून संबोधलेल्या मुंबईवरील हल्ल्याचा सकाळी पहिला दृष्य परिणाम शैक्षणिक क्षेत्रावर जाणवला. एरवी शांत, सुरक्षित शहर म्हणून ओळख असलेल्या नाशिककरांनी सकाळच्या थंडीच्या कडाक्‍यातही आपल्या पाल्यांना शाळेत पाठविले खरे, परंतु मुंबईवरील हल्ल्याचा निषेध म्हणा की, भितीची छाया, मुलांना आल्या पावली घरी पाठविण्याचा सपाटा सुरू झाला होता. आजवर मुंबईत अनेक दहशत वादी हल्ले झाले आहेत, परंतू त्याचे इतके मोठे पडसाद नाशिकमध्ये प्रथमच बघायला मिळाले.
घराघरात लोक बुधवारच्या सायंकाळ पासूनच दुरचित्रवाणी वरून सुरू असलेल्या विविध वृत्तवाहिन्यांच्या प्रसारणाला खिळून होते. त्यामुळे नाशिककरांचीगुरूवारची सकाळ थंडी पेक्षा दहशतीच्या छायेमुळे कुर्मगती सुरू झाली. शाळेत गेलेली मुले आल्या पावली परत आल्याने कामावर जाणाऱ्यांचाही उत्साह ओसरताना दिसुन आला.
हीच गत बाजारपेठांमध्ये दिसुन आली. बहुतांशी दुकाने नित्यक्रमाने सुरू झाली, परंतू ग्राहकांचा उत्साह अतिशय मंद असल्याचे शहरातून फेरफटका मारताना दिसुन आले. रस्त्यांवर दिवसभर कमालीचा शुकशुकाट होता. हल्ली ठिकठीकाणी दिसणारे ट्रॅफिक जॅम फारसे आढळले नाही.
सकाळी सकाळी नभोवाणीवरून पोलिस आयुक्त हिमांशू रॉय यांनी नाशिककरांना निर्भयपणे कामकाज करण्याचा व पोलीस अतिरेकी कारवायांचा सामना करण्यास पूर्णपणे सक्षम असल्याचा निर्वाळा दिला होता. लोकांचे धाडस वाढविण्याकरिता रॉय यांची नभोवाणीवरची उद्‌घोषणा योग्यच होती. परंतू प्रत्यक्षात शहरात चौका चौकात पोलिसांचा म्हणावा तसा बंदोबस्त दिसुन आला नाही. मुंबईत ज्यापद्धतीने अशोक कामते, हेमंत करकरे, विजय साळसकर यांच्या सारखे बड्या अधिकाऱ्यांसह चौदा पोलिस अतिरेक्‍यांच्या गोळ्यांना बळी पडले, ते पाहता, न जाणो नाशिकवर सुद्धा एखादा दहशतवादी हल्ला झाला तर इथल्या पोलीस, वैद्यकीय व इतर यंत्रणा सक्षम आहेत का? अशा शंका कुशंका घेऊन लोकांनी आजचा दिवस काढला.
आंतरराष्ट्रीय स्तरावर दहशतवादाचा चेहरा मोहरा बदलला आहे, त्यांच्याकडे आधुनिक शस्त्रास्त्रे असताना आपल्या पोलीसांकडे बंदुकीच्या गोळ्यांना अवरोध करणारे पेहराव सुद्धा नाही, तिथे काठी घेऊन बंदोबस्तावरचे पोलीस काय करणार? अशा शंका या निमीत्ताने उपस्थित होत होत्या.

आठवणींना उजाळा
दहशतवादी विरोधी पथकाचे प्रमुख हेमंत करकरे मुंबईत अतिरेक्‍यांच्या गोळीबारात शहीद झाल्याने त्यांच्या सोबत असणाऱ्या पोलिस व इतर सरकारी अधिकाऱ्यांत व कर्मचाऱ्यांमध्ये त्यांच्या आठवणींची चर्चा होती. मुंबईचे अतिरीक्त पोलिस आयुक्त अशोक कामते यांच्या आठवणी मन हेलावणाऱ्या होत्या. दोन वर्षांपूर्वी नाशिकच्या महाराष्ट्र पोलिस प्रबोधिनीत राज्य पोलीस क्रीडा स्पर्धेत सर्वात ठळकपणे जाणविणारी उपस्थिती म्हणून कामतेंचे उल्लेख करता येईल.
वेटलिफ्टींग संघाचे मनोबल वाढविणारा ट्रॅकसुटमधला हा गोरापान अधिकारी, कोणी रशियन वेटलिफ्टींग प्रशिक्षक असावा! असे वाटले होते, परंतू अपघातात दोन्ही पाय गमवूनही खेळांवरची आवड तसुभरही कमी होऊ न देणारे कोल्हापूरचे छत्रपती पुरस्कार विजेता वेटलिफ्टींग व शरीरसौष्ठव संघटक विभिषण पाटील यांनी, " हे अशोक कामते साहेब, कोल्हापूरचे पोलीस अधिक्षक' अशी ओळख करून दिली. पाठोपाठ, "त्यांनी यंदा मोठ्या प्रमाणावर खेळाडूना कोल्हापूर पोलिस दलात भरती करून घेतले', अशी पुस्ती विभिषण पाटलांनी जोडली होती.
राज्या पोलीस क्रीडा स्पर्धेत कोल्हापूरला पहिले वहिले सर्वसाधारण जेतेपद मिळवून देण्याचा निर्धार करणारे कामते दिवसभर मैदानात हजर राहून आपल्या प्रत्येक संघाचे मनोधैर्य वाढविताना दिसायचे. खेळाडू हा पोलिस दलाचा खऱ्या अर्थाने दागिना मानणारे कामते, "खेळाडू पोलिसांमुळे पोलिस दलाची प्रतिमा सुधारेल व खिलाडीवृत्ती वृद्धिंगत होऊन दैनंदिन कामात तत्परता दिसुन येईल' असे मानत.

Traditional Indian Lanterns.

2008-11-13T23:22:00.006+05:30

Artistans from and around Nashik city indulge in creating Traditional Indian Lanterns – the Akkashkandil.
These lanterns are created on Polygon’s in various vertices viz.
1. triangle (or trigon) 3,
2. quadrilateral (or tetragon) 4
3. pentagon 5
4. hexagon 6
5. octagon 8 and is
6. Star shape
Made from bamboo, paper, wood with rich vibrant colours, and are extremly good looking. The wood is used from unpacked wooden boxes.

House wives dedicate their extra time for this activity. And This is a great process of recycling and the lanterns consume very little power.

- This Year (08) Maiga Lanterns’ were almost inseparable part of Nashik’s Cultural events. Almost all famous Classical and Light classical musical concert stage were decorated with Maiga Lanterns.

बहर वेडावणारा; ऱ्हास दुखावणारा

2008-09-17T17:11:00.001+05:30

त्र्यंबकेश्‍वरजवळील उतवड किल्ल्यालगतच्या डोंगरावरील कार्वीची दिव्य फुले. (छायाचित्र : प्रशांत परदेशी)
कार्वीची फुले

डोंगरदऱ्यांचे रहिवासी असो, की कडेकपारीत भटकणारे निसर्गवेडे. कार्वीचे त्यांच्याशी अतूट नाते आहे. सह्याद्री तर कार्वीचा शृंगार अभिमानाने अंगाखांद्यावर मिरवतो. दिसायला एक साधारणसे झुडूप; पण तिचे महत्त्व अनन्यसाधारण आहे. काही फुटांपर्यंत सरळसोट वाढणाऱ्या काड्या आतून पोकळ. त्यामुळे ती वाहून न्यायला हलकी; पण कार्वीची गुणवैशिष्ट्ये इथेच संपत नाहीत. शेणामातीत सारवलेल्या कार्वीच्या झोपड्या, लहान हॉटेल, ढाबे मनाला भुरळ घालतात. दुर्गम, अतिदुर्गम भागात तर जिथे जिथे कार्वी उपलब्ध असेल तिथे घरांना ती पहिली पसंती असते. बाहेर उष्णता असेल तेव्हा कार्वीची घरे आतून थंड असतात आणि हिवाळ्यात उबदार.
या कार्वीची गंमत म्हणजे तिचा बहर आठ वर्षांतून एकदाच येतो. तो बघायला मिळणे एक अवर्णनीय आनंद. जांभळ्या रंगाची फुले जास्त पावसात कोमेजतात; पण ताजीतवानी असतात तेव्हा सूर्याचा प्रकाश साठविल्याचा आभास होतो. 2005 मध्ये सह्याद्रीत अनेक डोंगरांत कार्वीचा महाबहर आला होता. काही ठिकाणचा बहर मात्र उशिरा असल्याने अधूनमधून भटकंती करताना कार्वीच्या फुलांचे दर्शन घडत असते. ऑगस्टच्या पहिल्या पंधरवड्यात त्र्यंबकेश्‍वरच्या डोंगररांगांत भटकण्याचा योग आला तेव्हा उतवड किल्ल्याचे काही कडे जांभळ्या दिव्य फुलांनी लगडल्याचे दिसून आले. हा दुर्मिळ बहर अगदी अल्प प्रमाणावर असला, तरी वेडावून टाकणारा आहे.
माणसाला मायेची ऊब व थंडावा देणारी कार्वी डोंगरांचीही तारणहार आहे. वेगवान वाऱ्यात, ऊन-पावसाचे थपेडे झेलत ती उभी राहते. तिची मुळे डोंगराची माती घट्ट पकडून ठेवतात. त्यामुळे अनेक डोंगरांचे माथे कार्वीचा आधार घेऊन उभे आहेत. काही वर्षांपूर्वी पुण्याच्या संशोधकांनी माथेरान व त्र्यंबकेश्‍वरला ब्रह्मगिरी पर्वतावरून कार्वीचे नमुने गोळा केले. आदिवासी कार्वीच्या मुळांचा वापर औषधासाठी करतात. त्यावर प्रयोगशाळेत यशस्वी प्रयोग केल्याचे निष्कर्ष संशोधकांनी मांडले.
घरांसाठी व सरपण म्हणून कार्वीची बेसुमार कत्तल झाल्याने आता कार्वीच्या संरक्षणाची वेळ येऊन ठेपली आहे. तळावरच्या जंगलांचा सफाया झाल्याने डोंगरमाथ्यावरची कार्वी दुष्टचक्रात सापडली आहे. त्यामुळे एकेकाळी सर्वत्र आढळणाऱ्या या बहुगुणी झुडपाचे अस्तित्व संकटात सापडले आहे. सह्याद्रीत काही मोजक्‍या ठिकाणी कार्वी दाटीवाटीने उभी आहे. काही ठिकाणी तर दोन्ही हातांमध्ये मावणार नाहीत, इतके जाड बुंधे दिसून येतात.
ग्रामीण भागातल्या समस्यांकडे सरकार गांभीर्याने बघत नाही. पीकपाण्याची अनिश्‍चितता, शिक्षणाचा अभाव, नोकरीची संधी नाही, घरासाठी बांधकाम साहित्य नाही, जाळायला इंधन नाही, अशा स्थितीत निसर्गसाखळीतले कार्वीसारखे साधारण झुडूप उच्चाटनाच्या उंबरठ्यावर उभे ठाकले आहे. कार्वीचा ऱ्हास ही दुर्गम भागातील सामाजिक, आर्थिक स्थितीची भीषणता दर्शविणारी अत्यंत महत्त्वपूर्ण घटना आहे. विकासाची गंगा "त्यांच्यापर्यंत' पोचत नाही म्हटल्यावर कुठले पर्यावरण, कुठले संवर्धन? आलिशान जीवन जगणाऱ्या शहरी अधिकाऱ्यांनी, नेत्यांनी व संस्थांनी पर्यावरण संवर्धनाच्या मोहिमा जरूर काढाव्यात; पण ज्या जनतेचे जीवन कस्पटासमान झाले आहे त्यांना जगण्यासाठी लागणाऱ्या किमान सुविधा तरी उपलब्ध करून द्यायला हव्यात.
मुंबईत एखादा पूल झाला नाही तरी चालेल; पण खेड्यापाड्यांत विकासाची एक योजना जरी नीट कार्यान्वित झाली नाही, तरी त्याचा पहिला परिणाम कशावर होईल? निसर्गावर... हा निसर्ग राखला नाही, तर माणसांना पाणी कोठून मिळेल? शेतीला पाणी कोठून मिळेल? लहान-मोठे जीवजंतू तहान कोठून भागवतील? कार्वीवर कोसळलेले आरिष्ट पर्यावरण संतुलन बिघडल्याचे एक जळजळीत उदाहरण ठरावे.

The Quiet Ganga-Godavari in her full swing…

2007-09-03T12:13:00.000+05:30

- She is the ultimate peace…
a few minuets spent by her side are always reliving.
On a quiet Shravan eve She was flowing in full swing
blessing all the tourists and devotees.

Highschool graveyard ?

2007-08-02T19:32:00.000+05:30

In a way, this is encroachment; though technically the Stadium complex shopping center of Nashik is a sanctioned project.

I was a school child, when we use to play lots of games on the High School Ground, as it is called. Like me, this stadium has shaped many youths of Nashik.

Since last one and a half decade, the High School Ground is digging its owe crematory year by year, thanks to our political will, that has succeeded in transforming this last remaining open space into a grave.

The illegal owner of this place, the Zilla Parishad is inching towards transforming the High School Ground into a commercial place.

They have illegally shifted their departments in the stadium premises, where as court has clearly mentioned that that cannot any other activity on this ground except Sports.

ZP dose not possess capacity to run any kind of sporting activity on this prime land of Nashik. The spots associations of Nashik are not united to fight for the cause of sports in the stadium, nor they are strong enough to conduct sports training.

The stadium will turn into childrens graveyard!
What if a city transforming into metropolis, dose not have open space to nurture the young generation? The youth will be diverted towards crime, sex and indiscipline.

2007-07-09T19:07:00.000+05:30

Life is Joy N’joy it!

Dear Friends,

I welcome you all on this stage.
It is ment purely to promote friendship,

-Friendship - a blessing for mankind.

If 'this single word'
would not have been there!

Imagine!
-life on this planet would have been
Incomplete, meaningless.

'Come and share your experiences',
'Exchange all the funny, humorous,
comic as well as satirical movements
you have experienced'.

After all, enjoyment is all that matters.

-No wonder what work you do,
If you are not able to enjoy it,
it is going to be a burden,
it's going to create lethargy.

One should not do, what dosen't
give him JOY.
Life is Joy N’joy it!